Buitengewoon talent bij Solid: Michèle, paralympisch kampioen dressuur

Solid draait op talent. Onze consultants zijn stuk voor stuk straffe mensen die uitblinken in hun expertise en hun job. Maar heel wat collega’s schitteren ook naast de werkvloer en beoefenen een topsport, hebben een bijzondere hobby of kunnen op een originele manier hun creatief ei kwijt.

In onze rubriek ‘Buitengewoon talent bij Solid’ zetten we hen in de schijnwerpers. De aftrap wordt gegeven door Michèle, een straffe madam die gepassioneerd is door de paardensport. Het verhaal van Michèle is aangrijpend en inspirerend, want na een tegenslag klom ze letterlijk terug in het zadel.

Benieuwd naar het verhaal van Michèle? Lees dan vooral verder!

Jong geleerd is oud gedaan

Michèle: “Ik ben geboren in Oostende (België) en woonde vlak naast de Wellington Paardenrenbaan: elke ochtend kwamen de renpaarden tijdens hun training voorbij mijn slaapkamerraam. Heerlijk was dat. Bovendien was ik (en ben ik nog steeds) een enorm gepassioneerd dierenliefhebber. Al op jonge leeftijd stalen paarden mijn hart. Het duurde dan ook niet lang voor het begon te kriebelen om in het zadel te kruipen.

Mijn ouders hoopten stiekem dat ik iets anders zou gaan doen en probeerden me te laten kennismaken met andere sporten, maar ik moest en zou gaan paardrijden. Sinds mijn twaalfde ben ik dan ook niet meer bij mijn viervoeters weg te slaan.

Dressuur – een zeer technische discipline waarbij uren training komen kijken – was op mijn lijf geschreven. Je kunt het een beetje vergelijken met ijsschaatsen: een vijfkoppige jury geeft je een protocol met opgelegde oefeningen. De combinatie ruiter/paard die de oefeningen zo correct mogelijk uitvoert wint de proef. Het trainen, steeds meer finetunen en streven naar perfectie gaven mij de drive om telkens opnieuw in het zadel te kruipen.”

Beste vriend als therapeut

Michèle: “In 2008 sloeg het noodlot toe tijdens een training. Door een windstoot sprong een  jong paard plots weg en raakte mijn linkerbeen verstrikt in het koord waarmee ik hem vasthield. Daardoor werd ik meters ver meegesleurd.

Na talloze operaties was het verdict van de dokters hard: mijn linkerbeen was verlamd en ik zou voor de rest van mijn leven aan een rolstoel gekluisterd zitten. Maar bij de pakken blijven zitten was geen optie voor mij. Bovendien had ik op dat moment zo’n 20 paarden op stal staan die elke dag beweging of training nodig hadden.

Eerst leerde ik terug rechtstaan, rustig aan en met krukken. Een klein jaar later kroop ik terug in het zadel in de hoop om bepaalde zenuwen en spieren terug aan de praat te krijgen. Rainman, mijn paard, bleek voor mij de beste kiné- en fysiotherapeut ter wereld te zijn. Meer zelfs: ik begon stilaan terug te dromen van wedstrijden.”

Van overwinning naar verlies

Michèle: “Al snel werden Rainman en ik opgemerkt door de nationale federatie, die mij in 2009 voor België wilde uitsturen naar het EK in Noorwegen. Omdat ik wel van een uitdaging hou, greep ik mijn kans en kwam ik totaal onverwacht met een zilveren medaille thuis. Een jaar later ging ik naar Kentucky (USA) om de Belgische driekleur te verdedigen op het WK. Ik werd er vice-wereldkampioene.

In 2012 werd ik dubbel paralympisch kampioene op de Spelen van Londen. Twee jaar later werd ik dubbel wereldkampioene op de Wereldruiterspelen in Normandy-Caen (Frankrijk). In 2016 haalde ik opnieuw 2 gouden medailles en werd ik dubbel paralympisch kampioene op de Paralympische Zomerspelen in Rio de Janeiro. Na die laatste overwinning besloot ik dat dit voor Rainman en mij de laatste Spelen moesten worden.

Bij thuiskomst gaf ik de teugels van Rainman door aan mijn dochter, die ons land op haar beurt vertegenwoordigde op twee EK’s als Junior Ruiter. Ze eindigde als beste Belgische combinatie. Maar in oktober 2019 moesten we onverwacht afscheid nemen van Rainman, wat me heel zwaar viel. ”

De toekomst

Michèle: “Ik hoop nog jaren te kunnen genieten van mijn paarden. Alles kan, maar niks moet. Sinds juni vorig jaar heb ik een nieuw paard, waarmee ik ondertussen vice-Europees kampioene werd en waarmee ik weer wil meedoen aan de spelen in Tokyo in 2021.

Mijn paarden maken deel uit van mijn familie, dus het spreekt voor zich dat ik ze dagelijks zie en verzorg. Zo bouwen we ook een unieke band van verstandhouding, vertrouwen en respect op. Net die band tussen ruiter en paard zorgt ervoor dat je onvoorstelbare prestaties kan neerzetten op momenten die toch heel wat druk met zich meebrengen. Een Olympisch stadium binnenrijden voor een mensenmassa die een Mexican wave voor jou doen is bijvoorbeeld niet enkel indrukwekkend voor het paard (lacht).”

Ook aan de slag bij Solid?

Ben je benieuwd naar onze andere getalenteerde collega’s? Blijf dan zeker onze blog volgen! Ben je op zoek naar een nieuwe uitdaging? Contacteer ons. Solid is altijd op zoek naar buitengewoon talent – op en naast de werkvloer.

[BEKIJK ONZE VACATURES]